آفةالکلام الاطالة

آفت سخن ، پرگوئی است .


The bane of speech is prolixity.

کوتاه سخن گوی ، گر از نیکوئی
اندر سخن خود ، اثری می جوئی
هنگام سخن ، حذر ز پر گوئی کن
چون آفت گفتار بود پرگوئی
 

........................................................................................................... 

آفةالعلم ترک العمل به ، آفة العمل ترک الاخلاص فیه

آفت دانش ، عمل نکردن به آن و آفت عمل ، اخلاص نداشتن در آن است.


The bane of knowledge is abstinence from action the bane of good deeds is doing them without sincerity.

آن گفته که شد بری زکردار ، هواست
وان کار که خالی از خلوص است ، هباست
افسوس از آن علم که عاری زعمل
فریاد از آن عمل که توأم به ریاست 

............................................................................................................ 

آفة العامة العالم الفاجر ، آفة العدل السلطان الجائر

آفت جان مردم ، دانائی است که فسق و فجور کند و دشمن عدل و داد ، سلطانی است که ظلم و جور ورزد .


An immoral savant is a menace to people a cruel king is a menace to justice.

آن دانائی ، که اهل فسق است و فساد
وان سلطانی که اهل جور است وعناد
زین هردو تباهکار ظالم ، فریاد
کان دشمن مردم است و این دشمن داد
 

.......................................................................................................... 

ابدا السائل بالنوال قبل السوال فانک ان احوجته الی سوالک اخذت من حر وجهه اکثر مما اعطیته 

پیش از آن که سائل ، چیزی از تو بخواهد ، ببخش  زیرا اگر مجال دهی که لب به سؤال گشاید، بیش از آن چه به او می بخشی ،
آبرویش را می ریزی
!


Make your donation before the needy man asks for it if you let him utter his needs you take more from his self respect than what you give to him.

خواهی چو فقیررا ببخشی زر ومال
مگذار که او دهان گشاید به سؤال
ورنه چوکند سؤال چندان که دهیش
زان بیشتر ، آبروش گردد پامال 

 ........................................................................................................ 

ابذل لصدیقک کل الموده و لا تبذل له الطمانینه

به دوست هر چه می سپاری بسپار جز راز خود را.


Entrust your friend with anything but your secrets.



آن راز که بایدش نهفتن ، زنهار
با هیچ کسی مگو ، چه اغیار و چه یار
جزراز ، که آن سپردنی نیست به کس
هر چیز به دوست می سپاری ، بسپار

 

............................................................................................................

 

اَبلَغُ ناصِحٍ لَکَ الدّنیا لَوانتَصَحتَ

گیتی ، برای تو شیواترین پند آموز است اگر پند پذیر باشی.


The world is your most eloquent counselor, if you are susceptible to counsel.

دوران زمانه ، پند چون قند دهد
وآن پند ، به مردم خردمند دهد
باشی تو اگر به جان و دل پند پذیر
هر لحظه تورا ، زمانه صد پند دهد
 

 ........................................................................................................... 

اتقو الله الذی ان قلتم سمع و ان اضمرتم علم
بترسید از خدای که اگر بگوئید می شنود و اگر فکر کنید ، می داند.

Fear God who hears when you speak, and knows what you think.

مؤمن زخدا جدا شدن نتواند
هم زو بهراسد و هم اورا خواند
هر ذکر که می کنی خدا می شنود
هر فکر که می کنی ، خدا می داند
 

........................................................................................................... 

 اجتناب السیئات اولی من اکتساب الحسنات


ترک گناه ، بهتر از درک ثواب است .

A voiding vices is better than acquiring virtues .


ای گشته به تیشه ی گنه خانه خراب
اندر عقب ثواب چندین مشتاب
گرجهد کند کسی پی ترک گناه
به زان که بکوشد از پی درک ثواب


« سایت شیعه »