افعالی که بعد از آن ها مفعول و سپس مصدر با to استفاده می شود.


  مفعول +فعل +toمصدر با


مفعول می تواند اسم و یا ضمیر باشد.

به مثال زیر توجه کنید:

I will ask Mina to make tea.

                                                                  مصدر با to   مفعول( اسم )

من از مینا می خواهم تا چای درست کند.

I forced them to study the lesson again.

                                                              مصدر با to   مفعول( ضمیر)

من آن ها را مجبور کردم تا درس را دوباره مطالعه کنند.

They expect the students to answer the questions carefully.

                                       مصدر با to   مفعول( اسم )

آن ها انتظار دارند تا دانش آموزان سؤالات را بادقت جواب دهند.

 

افعالی که بعد از آن ها مفعول و سپس مصدر با to استفاده می شود عبارتند از :

want ( خواستن ) , ask ( خواستن ، خواهش کردن ), advise ( توصیه کردن ، نصیحت کردن ), allow ( اجازه دادن ), permit ( اجازه دادن ), force  ( مجبور کردن ، وادار کردن ), invite  ( دعوت کردن ), tell ( گفتن ), order  ( دستور دادن ، سفارش دادن ), expect ( انتظار داشتن ، توقع داشتن ), would like ( دوست داشتن ، تمایل داشتن ), encourage ( تشویق کردن ), …

توجه : بعد ازبرخی از افعال مصدر با  to نوشته می شود. بعضی از این افعال در سال دوم دبیرستان معرفی شدند. آن چه حائز اهمیت است این است که بعد از آن ها مفعولی نوشته نمی شود. در واقع ، انجام دهنده ی کار فاعل ِ جمله است اما وقتی بعد از فعل، مفعول نوشته شود و سپس مصدر با  to آورده شود، انجام دهنده ی کار مفعول است و فاعل سبب می شود تا مفعول کار را انجام دهد.

به مثال های زیر توجه کنید:

I wanted to make a cake.

 من می خواستم یک کیک درست کنم. (در این جمله فاعل کلمه ی « من » است که کیک را درست می کند.

 I wanted Parvin to make a cake.

 من از پروین خواستم تا یک کیک درست کند. ( در این جمله فاعل؛ یعنی ، « من » کیک را درست نمی کنم، بلکه از پروین می خواهم تا کیک را درست کند. « پروین » مفعول جمله است که کار را انجام می دهد « کیک را درست می کند » و من مسبب یا سبب ساز هستم. )