زبــان ســـــرا

اسم مصدر( Gerund)

اسم مصدر ( Gerund ) = verb + ing

finish + ing = finishing   ,  stand + ing = standing

کاربرد اسم مصدر( Gerund)

1) جای فاعل :  هر گاه در ابتدای جمله که جای فاعل است بخواهیم فعل به کار ببریم می توانیم آن را به شکل اسم مصدر( Gerund ) بنویسیم .

Finishing the book was important.  

( gerund )

Standing in line is necessary for us.

( gerund )

البته لازم به ذکر است که مصدر با to    نیز می تواند، به جای فاعل، ابتدای جمله قرار گیرد. یعنی جملات بالا را می توان این گونه نوشت:

توجه : اگر دقت کرده باشید می بینید که تمام جملاتی که با Gerund جای فاعل نوشته می شوند می توانستند با گرامر It نوشته شوند بدون آن که معنی جمله تغییری کند. در واقع می توان گفت که از نظر معنی،   Gerund جای فاعل مساوی با گرامر It است.

It was important to finish the book.

                                                                                         مصدر با to    صفت    to be

It is necessary for us to stand in line.

                                                                                    مصدر با  to  مفعول   صفت    to be

2) بعد از یک سری از افعال، به جای مفعول 

افعالی که بعد از آن ها اسم مصدر ( Gerund ) به کار برده می شود عبارتند از :

like  ( دوست داشتن ) , dislike  ( دوست نداشتن ) , hate ( متنفر بودن )  ,

enjoy ( لذت بردن از )  , risk ( خطر کردن ),  finish  ( تمام کردن )  , mind  ( اهمیت دادن ) ,

3) بعد از حرف اضافه ، preposition

I am interested in learning English.

I thanked Mina for helping me with these math problems.

Gerund                                                                                           حرف اضافه

 بعضی از افعال حرف اضافه ی خاص دارند.  مانند:

to be interested in  ( علاقه مند بودن به ),

to be tired of  ( خسته بودن از )  ,

 to be ashamed of ( شرمنده بودن از)  ,

insist on ( اصرار کردن روی – پافشاری کردن روی ) ,

keep on  ( ادامه دادن ) , go on  ( ادامه دادن ) , carry on  ( ادامه دادن ),

to be full of ( پر بودن از ) ,

to be careful about  ( دقیق بودن در باره ی – مواظب بودن درباره ی ), …